Miş Gibi Yaşamak

Bu sabah kalktım. Hava puslu gri diyeceğim, ama değil. Hava resmen kahve rengi. Üffff dedim kendi kendime. Neden üç senedir bu şehirde yaşıyorsun ki? Suyunu içtin, yemeğini yedin, insanını tanıdın. Eee daha ne bekliyorsun?

Ruhum göçebe, bedenim ne yapsın? Sürüklenecek, mecbur.

Evde şöyle bir dolaştım önce. Sonra mutfağa girdim. Her yer tabak, çanak. Dolaplar ağzına kadar dolu. Buzdolabı su akıtıyor yine. Yaptım bir kahve çıktım mutfaktan. Salonda en sevdiğim koltuğa yerleştim. Kahvem varken hiçbir şey keyfimi bozamaz. Gözlerim salonda gezinmeye başladı, engel olamadım. Bu yaz badana boya yaptırmam lazım. Koltuk kumaşlarının da yenilenme zamanı gelmiş. Buzdolabı da değişecek. Üffff kombinin de eli kulağında. Bir süredir, yenile beni, diye bağırıyor. Nasıl bir kısır döngü bu? Kahvem elimde, bayağı bayağı canım sıkıldı.

Hiçbiriyle ne uğraşmak istiyorum ne de onlar için para harcamak. Sinemaya tiyatroya gitmek, seyahat etmek, şehrin sokaklarında kaybolmak varken, bunlara mı para ve zaman harcayacağım ben. Daha dün gördüm gazetede, İstanbul da 🎺 cazz günleri başlıyormuş. Kahkahalarla güldüm kendime, sanki cazz dinler mişim gibi. Bu güne kadar hiç fikrim olmayan bir müzik tarzına bu meylim neden acaba? Benim beyinde göçebe galiba.

Evet birşeyler yapmalı ama ne? Taşınmam lazım bunu hissediyorum. Ama taşınmak kolay mı.? Bunun nakliyesi var, eşyaları kolilemesi var, yok o kırıldı, bu bozuldu. Zaten buzdolabının hali ortada aylardır ağlıyor. Evet üç taşınma da pes etti yavrucak.

Neyse boş ver dedim, kendi kendime. Önce nerede yaşamak istiyorsun ona karar ver. Geçtim bilgisayarın karşısına, girdim şu malum ev arama sitesine. Yazdım 2+1, eşyalı sıfır, sahibinden. İstanbul olsun ama biraz sakin bir yer olsun derken, bir⚡ şimşek çaktı bende. Adalaaaar, hep istemişimdir ada da yaşamayı. Neden olmasın? Birde bisiklet aldım mı? Değmeyin keyfime. Şöyle bir cümle okumuştum bir
yerlerde. “Kitapların şarjının bitmemesi kadar güzeldir, bisikletlerin ⛽ benzin zammından etkilenmemesi. 📚 ve 🚲, özgürlük ucuzdur…”

Not: Bu bölümde yaşamak istediğim hayatı yaşıyormuşum gibi yazıyorum. İnsan arsız olup, bir kaç hayatı bir bedene sığdırmak isterse ancak hayallerinde yaşayabiliyor. Adada başlayan yolculuğum başka nerelere gidecek, şu an bende bilemiyorum. Belki de hiç başlamayacak. Ama seviyorum hayal kurmayı, benim gibi cesareti az olan insanlar için ideal. Gerçeğe dönünce mutsuz 😳 olmamak şartıyla tabi ki. (Ben olmuyorum, sizi bilemem.) İşte bu yüzden miş gibi yaşamak bu bölümün adı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s